MUTLU YÜZÜM

Kırdığım aynalarda kalan o mutlu yüzüm
Gittiğin günden beri bir an olsun gülmedi.
Hasreti ezberledim, yollarda kaldı gözüm
Ayrılık saatleri geçmek nedir bilmedi.

Yaktığım resimlerde küllenen mutlu yüzüm
Pespembe anılarda karalara bulandı.
Vefasız kaderime sustuğum en son sözüm
Sunduğun tüm sevdalar koynumda ki yılandı.

Kördüğüm mısralarda ağlayan mutlu yüzüm
Kanayan yüreğimin tükenmişlik yoluydu.
Ölüme seslenişim, var mı başka çözüm
Yarime hesap sorun, o da Allah kuluydu...

Mehmet Caner Sümengen

MANOLYA'M

Ben bildiğin gibiyim Manolya'm
Ya sen nasılsın?
Değiştin mi yoksa yine aynı mısın?
Söyle utanma, utanma be Manolya!

Yüreğinde güller açıyor mu hala
Gönül bahçen sevgi kokuyor mu?
Gülebiliyor musun bana güldüğün kadar
Bu ağlanılası yaşama da...

Zaman zaman, dalıp dalıp gidişlerin oluyor mu
Mazi, gözlerinde canlanıyor mu birdenbire?
Solmaksızın yeşerdiğin günlerde ki gibi
Bakışların ışıl ışıl parıldıyor mu Manolya? ...

Hatırlarsın...Ortaköy'de buluşmuştuk ilk kez
İki kalbin karşılıklı atışıydı küt küt.
Tanıdıkça içimizde ki o eşsiz güzellikleri
Farkına varmıştık kenetleneceğimizin...

Ne de çabuk tutulmuştuk aşkın cazibesine
Nasıl da tutuşmuştuk sevda ateşinde
Mutluluğun tadına varışlarımızın
Haddi hesabı yoktu değil mi Manolya? ...

Kolkola yürürken, yollar bitmesin isterdim
Ömrümüzü birleştirmekti hedefimiz.
Yıldızlar uykuya daldığında bile
Biz, usulca güneşi beklerdik...

Şimdi...Arıyorum çıldırasıya bizi
Şiirlerimle baştan aşağıya süslediğim seni.
Bulamadıkça ağlıyorum
Ağlıyorum be Manolya'm...

Düşün Manolya'm düşün...
Herşey değişti benden başka
Bir ben değişmedim sana susadıkça
Ya sen...Sen Manolya!

Değiştinmi...Değişmedin mi?
Yenildin mi zamana yenilmedin mi?
Yeni biri girdi mi hayatına
Girmediyse hiç!
Bana susadın mı Manolya!
Böyle susma...Susma be Manolya'm! ...

^^Ayyüzlüm'e^^

Mehmet Caner Sümengen

DEĞİŞKEN DÜNYANIN SABİTİ

Değişken bir dünyada ben sabit kalıyorum...
Herkes başka başka severken
Ben yine seni seviyorum...

Ah be Gülüm!
Duysan beni şimdi...
Gözyaşların sel olur
İçin kanardı...İçin...

Ayrıldık ayrılmasına ya
Ne geçti elimize ikimizde anlamadık.
Bir anlamsızlık silsilesiydi
Bir boşluk anıydı
Hata ya sen de,ya ben de,ya da hiçbirimizdeydi...
Belki de zaman böyle istedi...
Evet!
Kıskanılacak dakikaları yaşadık diye
Zaman bunu istedi...

Ama bak!
Unutmadım...
Adın ağzımın besmelesi oldu...
Eksilmedin,arttıkça arttın.
Dedim ya...Hiç unutmadım...
Ve hissediyorum sen de!Sen de!Sen de!...

Bil ki düşündüğümden daha zor oldu
Yokluğunun azabına katlanmak.
Aslına bakarsan eritti,bitirdi beni bu yalnızlık.
Günden güne tüketti
Hastalık misali işledi bedenime
Acıttı yüreğimi
Ok ok saplandı sevdan beynime...

Biz iki kişiyken,yanyanayken ^^sevgi^^ demektik...
Sonsuz paylaşımlı
Özenle sürdürülen her birliktelik gibi.
Biz iki kişiyken,yaşam;
^^Varolmanın tadıydı^^.
Şimdiyse mecburi bir hizmet...
İçimdeki umut taneciklerinin verdiği sabırla
Dönersin ihtimaline...
Seversin ihtimaline...

Değişken bir dünyada ben sabit kalıyorum...
Herkes başka başka severken,
Ben yine seni seviyorum...

Uzakta da olsan,arada sırada da olsa
Alıyorum haberini.
Bizi bizli sevenler sağolsun...
Sen de üzgünmüşsün.
Sebebini anlatamadığın bir hüznün gölgesinde
Güneş doğmuyor onsuz diyebilecek kadar...
Benim kadar...
Gizlesen de duygularını,
Senin için de kaygı duyanlar,
Ne oldu bu kıza diyenler varmış,
Aynı benim gibi...

Haykırırsın duvarlara sesin duyulmaz,
Yalvarırsın Allah'a duan kabul olmaz...
İşte dertler denizimden en sert dalgalar,
Daha başka sayayım mı?...

Bekliyorum hep de bekleyeceğim...
Rüyalarımda gülerek bana ^^seni seviyorum^^
Dediğin günleri görebilmenin tesellisiyle...
Ta ki...Omzuma yaslanıp
^^Tüm bunlar kabustu^^ diyeceğin zamana dek...
Kalbimde koruduğum
Eskimesine izin vermeyeceğim
Dünyalara bedel
Mecnun'un Leyla'ya,bülbülün güle duyduğu
Doğanın vazgeçilmez duygusu
Aşkın,aşkının,aşkımın inancıyla...
Evrenden,bir noktadan
Herhangi bir metafizik boyuttan
İzim silininceye dek...
Bekleyeceğim...Bekleyeceğim...
Kalbimin ortağısın...
Kalp çıkmazımsın...
Bekleyeceğim...

Mehmet Caner Sümengen

BEN HAZIRIM YARABBİM

Gönlüme ateş düştü,yüreğimde yangın var
Ne tabipten ne yardan,bu derde bir derman var
Solmadan güller gibi,gelse ömre sonbahar
Ben hazırım Yarabbim mekanına mihman var...

Mehmet Caner Sümengen

TERZİ OLSAM

Terzi olsam...
Elime iğne ipliği alır
Aşkınla yırtılan yüreğimi dikerdim.
Gözlerimden gözyaşlarım dinsin diye
Yamalar yapar
Üstüne bir kördüğüm eklerdim...

Mehmet Caner Sümengen

KALP ÇIKMAZI

Cesedimi çiğneyen bu sevda
Yokluğunun ayak izlerini taşıyor
Ve tanrı tanımaz gidişin
Kalp çıkmazı bir başbelası.

İçimi acıtan İstanbul ve sen
Daha dün gibi aklımdasınız.

İstanbul;
Neden büyüdüm de,attım adımlarımı kaldırımlarına
Nerden çıkarttın o cehennem gülünü karşıma
Niye yaktın gençliğimi,kendi kaybetmişliğinin masalında.

Beni doğduğum şehire küstüren
Aşkı tanıdığıma bin pişman eden
Güldürmeyen inleten
Sevdirmeyen kirleten
Niceleri gibi öldüren
Sen.
Evet sen
Gecenin katili güneş ile birleşip
Güpegündüz cinayetimi işleyen.
Evet sen
Ayrılığı sırtıma saplayarak
Gönlümün kanını içen.
Ben
Yine de gebermeden,geberircesine yolunu gözleyen
Mezartaşlarının kaçkını,uzun boylu çocuk
Anlamsızlık silsilesinin yakışıklısı.
Ben
Hep bekleyen
Delicesine özleyen.
Ben
Hiç ölmeyen...

Mehmet Caner Sümengen

CANALICI GECELER

Mışıl mışıl uykumdan,senin için uyandım
Hiç sana ağlamadan,sabah olur mu sandın
Aklıma geldikçe biz,o birlikteliğimiz
Ben her gece aşkımdan,susuz düşlerde yandım...

Yatak acı taşımaz,yastık başı okşamaz
Pencerem açılıpta,gülün geldi diyemez
Kapımın önünde yar,bir gün olsun beklemez
Ben her gece aşkımdan,kesik damarda kandım...

Mehmet Caner Sümengen

RÜZGAR GİBİ GEÇTİ

Gönül denizimden giden gemiye
Biletini alan bir aşksın artık.
Bu zamansız veda bilmem ne diye
Seni,benden çalan bir aşksın artık.

Gece,gözlerinsiz zindan karası
Gündüz,yokluğunda ömür yarası
Seven ,ayrılığa gelir mi razı?
Hülyalara salan bir aşksın artık.

Zoru başarmaktı hani gayemiz
Leyla ile Mecnun bizim payemiz
Kirletildik ama kalbimiz temiz
Yağmalanmış,talan bir aşksın artık.

Kader böyle dedim,çocuk kandırdım
Kısmet değilmişmiş bile sandırdım
Oysa farkındayım,affet çok kırdım!
Yaşam kadar yalan bir aşksın artık.

Para biriktirip evlenecektik
Gelin,damat olup evlenecektik
Rüzgar gibi geçti,hep acı çektik
Şiirlerde kalan bir aşksın artık...

^^Ayyüzlüm'e...^^

Mehmet Caner Sümengen

SENDEN SONRAKİ HAYAT

Bir yol göster,unutabilmem için seni
Ya da,bir ışık tut,göreyim o güzel yüzünü.

Gittiğin günden beri gecelerdeyim,karanlığım
Gecelerce adını sayıkladım duymadın
Bir ışık tut,aydınlığa adım atayım.

Şiirler yazıyorum acıları heceleyerek
Mutsuzluğun resimlerini çiziyor
Yalnızlık türküleri söylüyorum
Ve içimde kalan son umut tanecikleriyle
Dualar ediyorum dönmen için
Ve de vefasızlığına inat
Sen terketsen de odamızı,ben bir an olsun bırakıp gitmiyorum.

Zindanlardan farksız yokluğunda odamız
Odamız keder dolu,odamız suskun,odamız öyle sarhoş
Odamız sanki,cehennemin dünya şubesi.

Böyle olsun istemezdin bilirim
Bilirim ki hesapsız,düşüncesiz,tutarsız gittin
Yoksa ne ölümlere yollayacak yürek var sende
Ne de sınırsız,karşılıksız sevecek bir yürek
Bilirim,gerçekten sevemezsin sen hiç.

Oysa ben,ben hep delice sevdim
Yanımda,kanımda,canımda ol yeterliydi
Yeterliydi,bir gülüşünün gözündeki parıltısı
Yeterliydi,gönül çeşmenden akan sevgi damlacıkları
Yeterliydi doyasıya yaşanmışlığın,aynı yastığı paylaşımın
Sana dünyaları veremezdim ama
Dünyaları da bana verseler,sana değişmezdim.

Şimdi ah edip vah etsem de çok geç
Almış başını yürümüş,ömrümüzün hırsızı zaman
Tüm adımlarımı atsam da geriye doğru,inançla
Kavuşmaz,varamaz,uzak kalmış bize vuslat
Yitirdiğim yarisin bitmeyecek sevdamın
Gençliğimi harcadığım,bu yolun çıkmazısın.

Aç,susuz,tek başına,garip yaşamak
Ağlamak,yalvarmak,kanamak
İşte bu,benim için,senden sonraki hayat.

Bir yol göster,unutabilmem için seni
Ya da,bir ışık tut,tutayım ellerini...

Mehmet Caner Sümengen

İŞTE BUDUR YALNIZLIK

Gözlerin düşlerimde,öyle zor ki yaşamak
Boş bir oda,dört duvar,işte budur yalnızlık
Ömrümde senin sevdan,hiç bitmeyen basamak
Loş bir ışık,sonbahar,işte budur yalnızlık.

Tükenmiş umutlarda,yitirilmiş gülüşler
Yaş bir mendil,acılar,işte budur yalnızlık
Ölüme yol almıştır,bütün gidiş gelişler
Taş bir mezar,tarumar,işte budur yalnızlık...

Mehmet Caner Sümengen

VAZODA Kİ GÜL

Ben bu masanın vazosu
Sen o vazonun gülüsün.
Benim kaderim kırılmak
Senin tek derdin koklanmak...

Mehmet Caner Sümengen

AYRILIKLARDAKİ YALNIZLIK

Kederi yüzünden okunan bir ayrılığın
Sırıtık tebessümüdür yalnızlık...

İçiçe geçmiş odalardan oluşan
Kapıları birbirine açılan
Hüzün sarmaşıklarıyla sarılı duvarlarında
Nice anıların sulanmamaktan solduğu
Aşkın matemidir biraz da...

Kendine gömülmüştür seven yürek
Ve sevdiğince görülmeyip
Üstünden adım adım geçilerek
Ölesiye çiğnenmiştir...

Ezilmiş duyguların ardısıra
Gözleri kan çanağı bekleyişlerin
Uykusu kaçmış gecelerin
Yağmuru dinmez mevsimlerin
^^Ahh şimdi beraber olabilseydik^^deyişlerin
Çaresiz kalakalmışlığındadır yaşam...

Dalıp dalıp kurulan hayallerin
Ekmek, su kadar ihtiyacı karşıladığı
Beden ile ruh arasındaki yolun
Saniyelerden bile kısa sürdüğü
Dengesi bozulmuş,şaşmış aklın
Ne yaptığını bilmez halde volta attığı
Zindanlara tıkalı mahkum gibi
Özgürlüğün bekleyenidir aynı zamanda...

Kimse önceden inanmaz onca mutluluğunun
Bunca mutsuzluğa eşit gelebileceğine
Ama çok vakti vardır yalnız kalınca
Herşeyi teker teker hesaplamaya...

Kendine bölünmüştür seven yürek
Kalan sıfır çıkmıştır.
Eksilmiştir, toplanmıştır yine de
Sonuç:Yalnızlığa çarpılmıştır! ...

Mehmet Caner Sümengen

KENDİMİ YAŞATIYORUM

Yüzümden atamadığım bu hüzün...
Yoldan geçen eskiciye veremediğim;
Kırık dökük aşk anılarım kadar
Küflenmeye yüz tutmuş sevda artığı acılarım kadar
Yaşantımda fazlasıyla yer kaplıyor.

Ben mi sahip olduğum gülücükleri fazlasıyla dağıttım
Hırsızlar mı çaldılar ben de ki umut dolu benliği?...

Boşa harcanmış yılların ağırlığı çöktükçe içime;
Geceleri uykumu böler
Oyuncağı elinden alınmış çocuk yanımın çığlıkları...
Bilirim...Hiçbir anı geri gelmez zamanın.
Bilirim...Fotoğrafı çekilse de gençlik çağımın
Yaşlandığımda hep yaşlı gözlerle bakarım...

Kalbimin derinliklerinde bir pişmanlıklar müzesi var...
Ve serin havalarda biriktirilmiş bir terkedenler kolleksiyonu...
Oysa ne çok isterdim tüm paylaşımlarımdan geriye
Payıma düşenin sadece mutluluk olmasını...

Şimdi...Şiirler yazıyorum eksikliğini hissettiklerime
Resimler çiziyorum göremediğim o güzel günlere
Kaybettiğim herşey için türküler söylüyorum
Yüzümden atamadığım bu hüzün ile ise;
Kendi kendime kendimi yaşatıyorum...
Dedim ya işte;
Kendi kendime kendimi yaşatıyorum...

Mehmet Caner Sümengen

YALANDI DE

Ömrümü heba ettim senin için vefasız
Sevgimle yüceldiğin o günler yalandı de
Kendimi aldatmışım,sanmıştım ki aşığız
Kalbimde ürettiğin şaheser yalandı de...

Verdiğim güller kadar diken oldun battın ya
Gönlünün meskeninden hiç sormadan attın ya
İhanet pazarında yüreğimi sattın ya
İçimde kaynattığın semaver yalandı de...

Boşaymış onca çabam,farkın yokmuş bir taştan
Maziye dönebilsem,silsem bizi en baştan
Dönseydin boğulurdun,gözümdeki her yaştan
Ardında bıraktığın cengaver yalandı de...



Mehmet Caner Sümengen

KÜLLENMİŞ SEVDA

Küllenmiş bir sevdanın izlerini taşıyor
Şimdi o resimlerde kalan gülen yüzümüz.
Ve kibritin ahıdır:Ayrılın da yanayım
Mektup,resim ne varsa acımadan yakayım.
Böyle zalım dünyanın,öyle zulum kararı...

Yak be kibrit sen de yak,ne kaldı ki yanmayan...
Gönlümün içi yandı,tütmese de dumanı
Ömrümün ona ait yılları yandı gün gün
Yandı gülden bahçemin en güzel fidanları
Yandı sevgi pınarım,yandım anam ahh yandım...

Yandığımı görseydi su olmak ister miydi
Yoksa boş boş bakarak daha da mı yakardı?
Akar mıydı gözünden iki damla gözyaşı
Güler miydi fütursuz,güler miydi rezilce?
Güler miydi bu garip,bu perişan halime?...

Dön desem döner mi ki diye diye kahroldum
Her gece bin kez ölüp,gecelerce yokoldum
Bilmese de,duymasa görmese de ben buydum.
Acı çekip susandım,aşka kanan susayan
Sonu yakın yaşamdım,gün geçtikçe uzayan!...

Mehmet Caner Sümengen